ایرنا - سیمای بی ‌عسل - مشکین

ایرنا – سیمای بی ‌عسل


هدف ایرنا گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست

برجسته کردن مردمان عادی، چهره کردن و قهرمان‌سازی از میان آنها و حتی پررنگ کردن دغدغه‌های‌شان شاید مهمترین ویژگی برنامه «ماه عسل» بود که علیخانی توانست طی یک دهه با سناریوهای خود و اتاق فکرش تا حدودی به آن دست پیدا کند.

شاید در مواردی، نقدی هم به این برنامه وارد می‌شد که چرا این سوژه‌ها با ساختاری بیش از اندازه، قصه‌گونه و با افزودن التهاب و تلخی و غم و اندوه اضافه، تحویل مخاطب می‌شود. حتی بسیاری از شوخی‌هایی که در این چند سال با برنامه «ماه عسل» صورت گرفت و کنایه به بغض و اشکی که حین تماشا نصیب مخاطبان کرد نیز نشان داد منتقدان و مخالفان این برنامه باز هم نمی‌توانند از دیدن آن چشم‌ پوشی کنند.

** تکثیر اشک
به گزارش مهر، حالا و در رمضان سال 98، «ماه عسل» بعد از 11 سال تعطیل شده و دیگر روی آنتن نیست، اما انگار روح «ماه عسل» به برنامه‌های دیگر رسوخ کرده و این برنامه در چندین و چند قالب مشابه دیگر تکثیر شده است. نکته اینجاست با همه نقدهایی که بسیاری به «ماه عسل» وارد می‌دانستند، نکاتی مانند پرداخت بیش از حد به حوادث غم‌انگیز در لحظه افطار، تخریب مهمان و تحقیر او با اعتراف به بدبختی‌ها یا کند وکاو در حسرت‌ها، کمبودها و سختی‌های افراد به جای خوبی‌ها و موفقیت‌ها، که به‌عنوان نقاط ضعف این برنامه فهرست می‌شد، حالا به‌عنوان نقطه قوت در دستورکار برنامه‌سازان رمضان 98 قرار گرفته و همه تلاش کرده‌اند بخشی یا همه این ویژگی‌های را تحت نامی تازه، بازتولید کنند.

برنامه‌های مناسبتی رمضان که بیشترین شاخص، معیار و استاندارد را باید در تولید و برنامه‌سازی رعایت کنند انگار حتی از تعریف حداقلی برای اینکه چه هدف و رویکردی دارند بی‌بهره‌اند. امسال این برنامه‌ها انگار در نبود «ماه عسل» هر یک دوست دارند «ماه عسل» تازه‌ای باشند تا مخاطبان برنامه‌ای را که پرونده ‌اش دیگر بسته شده را به سمت خود جذب کنند. این میان البته برخی از این برنامه ‌ها جذاب‌تر و برخی کسل‌کننده‌تر، برخی خلاق‌تر و برخی بدون هیچ الگو و اتفاق جدیدی این رویه را پیش گرفته‌اند اما همه در یک ویژگی مشترک هستند و آن «اصیل نبودن» است.

** دعوتی برای خوب بودن
یک روحانی که نقش مجری برنامه را برعهده دارد از مهمانان خود می‌پرسد چه زمانی و کجا عروسی کرده‌اند، عروس و داماد پاسخ می‌دهند که یک ماه پیش روی سیلاب؛ این ابتدای گفتگوی برنامه «دعوت» است که حجت‌الاسلام محمد برمایی با صمیمیت و مهربانی و گرمی آن را اجرا می‌کند و البته بعد از شنیدن پاسخ به دوربین نگاه می‌کند و لبخند می‌زند و می‌گوید «روی سیلاب».

برنامه «دعوت» به تهیه‌ کنندگی مجتبی کشاورز چندین سال است که در ماه رمضان از شبکه یک سیما روی آنتن می‌رود. این برنامه با اجرای نیما کرمی روی آنتن می‌رفت که در فصل‌های جدید همسرش هم به وی اضافه شده بود. «دعوت» در فصل‌های پیش چهره‌ها و هنرمندان را دعوت می‌کرد و آیتمی برای اجرای موسیقی داشت و برنامه هم در فضایی اجرا می‌شد که تعداد زیادی از مردم در آن حضور داشتند اما امسال این برنامه با یک تغییر رویکرد 180 درجه‌ای روی آنتن رفته و به جای مجریان قبلی، حجت‌الاسلام محمد برمایی مسئولیت اجرا را بر عهده گرفته که در مقابل مهمانان دعوت شده برنامه می‌نشیند و با آنها به گفت‌وگو می‌پردازد.

** هزار حاشیه
«هزار راه نرفته» از جمله ویژه ‌برنامه‌های افطار رمضان امسال است که بیشتر رویکردی اجتماعی و آسیب‌ شناسانه به مقوله ازدواج دارد. این برنامه بعد از حدود 10 سال دوباره به آنتن بازگشته و به بررسی مسائل زوج‌ها می‌پردازد. در این چند روز نیز زوج‌های مختلفی سوژه برنامه بودند که با مشکلات و معضلات اجتماعی مواجه بودند. انتخاب این برنامه برای زمان پیش از افطار شبکه دو از همان ابتدا تکلیف مخاطب را با آنچه قرار است با آن مواجه شود روشن کرد؛ اینجا هم قرار است تجربه‌های شخصی مهمانانی گمنام مرور شود و این همان فرمول آشنای «ماه عسل» است. «هزار راه نرفته» که به صورت تولیدی روی آنتن می‌رود در همین ابتدای پخش با یک حاشیه روبرو شد که سر و صدای زیادی در شبکه‌های اجتماعی به پا کرد. در یکی از قسمت‌های برنامه، زوجی دعوت شدند که پیش از این در شبکه‌های اجتماعی مثل اینستاگرام فعالیت زیادی داشتند و همین موضوع باعث شده بود که زندگی آنها با اختلال مواجه شود. این زوج در برنامه ادعا می‌کنند با کنار گذاشتن فضای مجازی و انتخاب حجاب توانسته‌اند زندگی بهتری کنار هم داشته باشند. اما درست بعد از برنامه و در حالی که دسترسی به صفحه مجازی این زوج در اینستاگرام برای همه امکان‌پذیر بود، تصاویر و فیلم‌هایی از یک مهمانی مختلط پخش شد و همه چیز زیر سایه این حاشیه قرار گرفت؛ حاشیه‌ای که تذکر مدیر شبکه به عوامل برنامه را نیز به همراه داشت.

** شبکه چهار؛ راهی به سوی «معنای زندگی»
در میان برنامه‌های افطاری ماه رمضان تلویزیون شاید از معدود برنامه‌هایی که در خلوت به کار خود مشغول است و توجهی به جریان غالب برنامه‌سازان برای دیده شدن به‌ واسطه بهره‌گیری از فرمول موفقیت «ماه عسل» ندارد برنامه «معنای زندگی» در شبکه چهار سیماست. در فهرست برنامه‌های رمضان 98 تلویزیون می‌توان صفت «ماه عسلی‌ترین برنامه» را به «اختیاریه» داد؛ برنامه‌ای که احتمالا امید می‌رفت بیشتر مخاطبان برنامه احسان علیخانی با این نگاه جذب آن شوند. «اختیاریه» با اجرای سید مرتضی فاطمی پیش از ماه رمضان تنها یک برنامه چالشی در تلویزیون بود که هر بار یکی از چهره‌های هنری، سیاسی، اجتماعی و… را به استودیو دعوت می‌کرد و مجری برنامه با این دیالوگ که «صریح‌تر صحبت کنیم» مهمان را به صحبت‌هایی غیر محافظه‌ کارانه فرامی‌خواند.

رویکرد برنامه با ماه رمضان تغییر کرد. فاطمی در هر قسمت به جای یک چهره شناخته‌شده میزبان چند مهمان می‌شود و یک هنرمند هم به عنوان شاهد ماجرا در برنامه حضور پیدا می‌کند که در پایان برنامه نیز مامور می‌شود تا ناظر رسیدن کمک‌های برنامه که با حمایت هلال احمر جمع ‌آوری شده به مردم سیل زده در استان‌های مختلف کشور باشد.

** هزار داستانی که یکی شده‌اند!
از زمانی که مریم نوابی‌نژاد سوژه‌یاب برنامه «ماه عسل» از این برنامه جدا شد، «هزار داستان» در شبکه نسیم متولد شد که البته با تفاوت‌هایی سعی در ایجاد حال خوب بر پایه همان جنس سوژه‌ های خاص را داشت. فصل‌های اول این مجموعه با کارگردانی فواد صفاریان‌ پور پیش رفت و حالا دو سال است که خود مریم نوابی‌نژاد کارگردانی برنامه را هم بر عهده گرفته است. این فصل از «هزار داستان» به‌ عنوان ویژه‌ برنامه رمضانی شبکه نسیم تا به اینجا به گفت‌وگو با افرادی پرداخته که توانسته‌اند از پس یک بیماری یا اتفاق تلخ بربیایند.

در مجموع برنامه‌های ماه رمضانی سیما نتوانسته‌اند حتی ذره‌ای به محبوبیت برنامه «ماه عسل» و اجرای احسان علیخانی نزدیک شوند و بسیاری از مخاطبان ترجیح می‌دهند هفته ‌ای یک بار منتظر «عصر جدید» و دیدن دوباره علیخانی و طعنه ‌های رندانه ‌اش بنشینند، به جای آن‌که برنامه‌ های افطاری تلویزیونِ کسل‌کننده را ببینند.

منبع: روزنامه همدلی؛ 1398،02،25
گروه اطلاع رسانی **9117**2002

انتهای پیام /*

مطالب مشابه با این مطلب



کد آمار